Waarom zou Paulus zijn langste brief aan een gemeente schrijven die hij zelf niet heeft gesticht, en zelfs nooit heeft bezocht? De verklaring vinden we in haar geschiedenis. De gemeente in Rome zit middenin een crisis, die gemakkelijk tot een splitsing kan leiden. Hoewel ze van oorsprong uit Joden bestaat, trekt ze al snel ook heidenen aan. Als Claudius beveelt dat alle Joden Rome moeten verlaten, blijft er een gemeente uit heidenen over. In die periode raakt de vervangingstheologie in zwang: God zou de Joden hebben afgewezen, en de christelijke kerk hebben aangewezen als zijn uitverkoren volk op aarde. Die visie veroorzaakt een groot conflict als de Joden onder Nero naar Rome mogen terugkeren, en weer onderdeel willen uitmaken van de gemeente.
In zijn zorgvuldig geformuleerde reactie probeert Paulus aan te tonen hoeveel Joden en heidenen gemeen hebben. En hij smeekt de Romeinse gelovigen uit de heidenen hun Joodse broeders van harte te verwelkomen. Dit onderwerp vormt de rode draad door de hele brief. Pawson plaatst Paulus' onderwijs niet alleen in het historische kader, maar laat ook zien hoe essentieel een juist begrip van fundamentele geloofsthema's als zonde, redding, vlees en Geest zijn voor christenen anno nu. De studievragen bieden stof tot napraten en -denken, zowel voor persoonlijk gebruik als in een groep.
