Yeddie is een arme, minderbegaafde jongen uit Schotland. Hij heeft geen vader en moeder meer en woont bij een oude vrouw, die hij Grootje noemt. Zij verzorgt hem als een moeder.
Yeddie zwerft dagelijks door de omgeving. Hij is een stille jongen. Meestal loopt hij in zichzelf te praten. De mensen begrijpen hem niet. Wel hebben ze medelijden met deze arme wees.
Eén is er die Yeddie wel begrijpt en met Wie hij dagelijks omgang heeft. Dat is de Heere, Die alles ziet en hoort. Hij weet waar het hart van deze jongen vol van is: een liefde die Hij Zelf gewerkt heeft.
Nog één verlangen vervult zijn hart: hij wil graag deelnemen aan het Heilig Avondmaal.
Yeddie krijgt toestemming van de dominee om eraan deel te nemen. Op zondagmorgen gaat hij al heel vroeg op pad. Hij moet kilometers lopen. Als hij aan het eind van de dag thuiskomt, hoeft hij geen eten meer. Nee, zegt hij tegen Grootje, ik heb met de Heere het Avondmaal gegeten.
Dan klimt hij voor het laatst de smalle ladder op naar het armoedige zoldertje, waar zijn bed van stro ligt.
