God had Nederland geroepen om de koloniale orde te herstellen, zo luidde de boodschap van de vierhonderd predikanten en aalmoezeniers die de Nederlandse troepen vergezelden tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog (1945-1949). Net als het merendeel van de Nederlandse kerken waren zij heilig overtuigd van de rechtvaardigheid van het militaire optreden in Indonesië. Met gevaar voor eigen leven namen zij deel aan patrouilles en aanvalsacties om de manschappen geestelijk bij te staan en het moreel te versterken. Daarbij waren zij getuige van extreem geweld, van brandende kampongs, martelingen en executies.
Militaire geestelijken vormden een belangrijk onderdeel van de krijgsmacht. Wat was precies hun taak in oorlogstijd? En veranderde er iets in hun houding tegenover het oorlogsgeweld door de harde omstandigheden? Koos-jan de Jager schetst in Oorlog zonder genade een schokkend beeld van de betrokkenheid van de Nederlandse kerken bij de oorlog in Indonesië.
Koos-jan de Jager studeerde politieke en religieuze geschiedenis in Utrecht en Amsterdam. Hij promoveerde aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Momenteel werkt hij als docent onderzoeksjournalistiek aan de Christelijke Hogeschool Ede.
