Toorn

Tweede snoeiharde roman van Gabrielle la Rose, over goed en kwaad

Na tien jaar detentie en tbs komt Tye vrij, maar de overgang van 'binnen' naar 'buiten' valt zwaar en echt genezen van zijn verleden is hij ook niet. Verbitterd en verstoord pakt hij zijn oude leven weer op, gedreven door wraak die zijn leven eindelijk weer een beetje richting geeft. Wanneer hij Serafina ontmoet, een reclasseringsmedewerker die na jarenlange onderdrukking haar macht begint terug te pakken, raken hun levens en motieven gevaarlijk verstrengeld.

In Toorn vertelt Gabrielle la Rose een meedogenloos en toch invoelbaar verhaal over de strijd om vrijheid en je ontworstelen uit een keurslijf. Wanneer wordt dat als iets goeds gezien? Wanneer is dat slecht? En hoe ziet het er uit als goed en kwaad de krachten bundelen?