Jesaja is een van de weinige profetenboeken uit het Oude Testament, waar heel veel over gezegd en geschreven is. Het vormt strijdtoneel tussen vrijzinnigen en orthodoxen; tussen seculieren en gelovigen, charismatici en gereformeerden. Daarbij schroomt men niet om ferme standpunten in te nemen die met even grote stelligheid door anderen bestreden worden.
In deze Bijbelverklaring wordt daar radicaal afstand van genomen. Dit boek levert namelijk geen platform voor een polemiek van botsende meningen. In dit boek worden standpunten geformuleerd die voor een deel nieuw zijn. Daarbij is de rode draad dat Jesaja de vervulling van de Raad Gods profeteert die uitmondt in het Messiaanse Rijk. Van de Weerd slaagt erin om Jesaja zo af te stoffen (zoals hij dat noemt) dat er een logische samenhang tussen de delen ontstaat. Hij weet dat zo breed in de Heilige Schrift te onderbouwen dat theologen, die geen Messiaans Rijk willen (of kunnen) aanvaarden, er een zware dobber aan zullen hebben zijn stellingen te ondergraven.
